W przypadku ustawienia podwójnej długości fali światło substancji zakłócających na ogół ma rozpraszanie światła i niespecyficzną absorpcję światła, dlatego konieczne jest ustawienie głównej długości fali i pod-długości fali, a główna długość fali jest charakterystycznym szczytem absorpcji badana substancja. Zasada ustawiania pod-długości fali polega na tym, że absorpcja substancji zakłócających przy głównej długości fali jest jak najbardziej zbliżona do absorpcji pod-długości fali. Ten sam szczyt absorpcji, dzięki czemu może wyeliminować interferencję hemoglobiny. Dlatego im bliżej pierwotnej i wtórnej długości fali elementu zakłócającego, tym lepiej.
Wymagania dotyczące pomiarów
1. Próbka: surowica, mocz, płyn mózgowo-rdzeniowy itp.
2. Odczynniki: pojedynczy odczynnik, podwójny odczynnik
3. Podwójna długość fali: dwie długości fal składające się z głównej długości fali i podfalowej długości. Można wyeliminować zakłócenia w procesie wykrywania.
4. Kalibrator (standard): Porównaj stężenie nieznanych próbek
5. Materiał do kontroli jakości: używany do monitorowania stanu instrumentów, odczynników itp. w codziennej pracy aparatu biochemicznego.
metoda
1. Metoda punktu końcowego (endessay) jest całkowicie przekształcana w produkty, a reakcja nie jest już prowadzona w celu osiągnięcia punktu końcowego, a absorbancja punktu końcowego reakcji jest brana do obliczenia stężenia badanej substancji. W testach biochemicznych, z wyjątkiem enzymów, BUN i CRE, do wykrywania stosuje się metody punktu końcowego.
1). Metoda jednopunktowego punktu końcowego: weź absorbancję punktu, w którym reakcja osiąga punkt końcowy, aby obliczyć wynik.
2). Metoda dwupunktowego punktu końcowego: zmierz absorbancję jednego punktu przed rozpoczęciem reakcji, a następnie zmierz absorbancję drugiego punktu, gdy reakcja osiągnie punkt końcowy. Oblicz wynik, odejmując absorbancję w drugim punkcie minus absorbancję w pierwszym punkcie. Stosowany głównie do odejmowania odczynników i ślepych próbek. Gwarancja dokładności wyników. Zwykle używany do podwójnych odczynników.
2. Metoda ustalonego czasu (metoda dwupunktowa): Aby obliczyć wynik, należy wziąć różnicę między dwoma punktami nadal w reakcji. Te dwa punkty nie są ani punktem początkowym, ani końcowym reakcji. Używany głównie do wykrywania niektórych niespecyficznych elementów, takich jak kreatynina.
3. Metoda ciągłego monitorowania (metoda kinetyczna, metoda szybkości): Podczas pomiaru aktywności enzymu lub metabolitów enzymu do obliczenia wyniku w sposób ciągły pobierana jest wartość absorbancji (△; A/min), która zmienia się liniowo na krzywej reakcji. Nazywa się to również reakcją rzędu zerowego, ponieważ różnica absorbancji między punktami wynosi zero w czasie liniowej reakcji.